Συναισθηματική απόψυξη

«Υπό το Μηδέν» του Άμπελ Θαμόρα σε σκηνοθεσία Φώτη Γεωργίδη. 

Ισόποσες δόσεις γέλιου και συγκίνησης, όπως προκύπτουν από τη συνθήκη ενός πολύ πιθανού θανάτου, προσφέρουν ο Φώτης Γεωργίδης και ο Λευτέρης Σαλωμίδης στην παράσταση «Υπό το Μηδέν». Δύο κρεοπώληδες παγιδεύονται από ληστές στον ψυκτικό θάλαμο παρέα με μια ντουζίνα σφαχτάρια και καθώς αισθάνονται την κλεψύδρα να αδειάζει και το ένστικτο της επιβίωσης να τους κυριεύει, εκδηλώνουν τα πιο δυνατά και αντιφατικά συναισθήματα και αναθεωρούν τη ζωή τους, την πράξη τους, τον ίδιο τους τον εαυτό.

Σημαντικό ρόλο στην παράσταση διαδραματίζει το σκηνικό του Πανίκου Τεμπριώτη, που απορροφά με την άπλα και τη λειτουργικότητά του τις τεχνικές αντιξοότητες της αίθουσας Μελίνα Μερκούρη, την ίδια στιγμή που καθίσταται τρομακτικά κλειστοφοβικό.

Καθώς η χαμηλή θερμοκρασία παγώνει σώματα και καίει ψυχές, αναμνήσεις και απωθημένα αποψύχονται. Καθώς οι ελπίδες στερεύουν και ο θάνατος πλησιάζει, η αίσθηση του εγκλεισμού γίνεται πιο ανεκτή. Ο Φώτης Γεωργίδης, που υπογράφει και τη σκηνοθεσία δεν αποτόλμησε εντυπωσιασμούς και αρκέστηκε στο να ακολουθήσει πιστά τη ροή του κειμένου. Οι ηθοποιοί, ταιριαστοί στους ρόλους τους, υπηρέτησαν σωστά τη ματιά του συγγραφέα, Άπελ Θαμόρα.