Ο Μπέργκμαν θα ζήλευε

«Amour» του Μίκαελ Χάνεκε.

Πριν από αρκετά χρόνια αναζητούσα ένα φίλο μου σ’ ένα κατάμεστο μπαρ. Κινούμουν στο ημίφως σπρώχνοντας τον κόσμο, μέχρι που είδα από την αντίθετη κατεύθυνση να πλησιάζει προς το μέρος μου ένας θρασύτατος τύπος, που κάτι μου θύμιζε. Θρασύτατος, γιατί δεν φαινόταν να έχει διάθεση να παραμερίσει για να περάσει η βιαστική αφεντιά μου. Φτάσαμε σχεδόν μύτη με μύτη μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι επρόκειτο… για τον καθρέφτη του καταστήματος. 

Μισώ τις πρεμιέρες

«Πόρνη του Οχάιο» Χανόχ Λεβίν σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Λάρκου. 

Από τις πρώτες στιγμές θυμήθηκα αυτό που μου έλεγε ο μεταφραστής του έργου Ιακώβ Σιμπή: ότι είναι μια κωμωδία χωρίς κάθαρση κι ότι ο κόμπος που νιώθεις στο λαιμό συνεχώς θα μεγαλώνει. Παρακολουθούσες την «Πόρνη του Οχάιο» και ένιωθες ότι πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο, φιλοσοφικό που παρουσιάζει με κωμικό τρόπο τις αγωνίες και ταπεινώσεις που υποφέρουν οι άνθρωποι από τους ανθρώπους. Το μεγάλο στοίχημα ήταν αν θα «δούλευε» με το κυπριακό κοινό κι αν με ρωτάτε εμένα πιστεύω ότι δεν δούλεψε σε καμιά περίπτωση όσο στο εβραϊκό. 

Πήρα μια τρομάρα...

«Μίζερι» του Στίβεν Κινγκ σε σκηνοθεσία Νείλου Ιακώβου. 

Είναι τουλάχιστον μια σκηνή στο «Μίζερι» που όταν ανάβει το φως όντως κοψοχολιάζεις (ας μην την αποκαλύψω). Και είναι κάποιες στιγμές, με τα φώτα σβηστά, που αισθάνεσαι σχεδόν έναν παιδικό φόβο, μια απειλή στην ατμόσφαιρα σαν να μην ξέρεις… από πού θα σου ‘ρθει. Από τη στιγμή που ο θεατής το βιώνει αυτό, τότε κάτι έχει πετύχει ο σκηνοθέτης. Ωστόσο, όταν τα φώτα παραμένουν αναμμένα, ο θεατής παύει να ερωτοτροπεί με τον τρόμο –που είναι και το ζητούμενο όταν αναφερόμαστε σε ψυχολογικό θρίλερ του Στίβεν Κινγκ. 

Συννεφιασμένος Άτλαντας

 «Cloud Atlas» των Τομ Τίκβερ και αδελφών Γουατσόφσκι.

«Τι είναι αυτό, βιβλίο γεωγραφίας;» διερωτήθηκα όταν πριν κάμποσα χρόνια σ’ ένα καταχωνιασμένο ράφι βιβλιοπωλείου είδα ένα εξώφυλλο να γράφει «Ο Άτλας του Ουρανού». Το είχα πάρει στα χέρια, το ξεφύλλισα, συμπαντικό μυθιστόρημα, λέει, βραβευμένο στη Βρετανία. Εκείνη την ημέρα δεν μου γυάλισε, ήταν και ακριβούτσικο. Σήμερα έχει εξαντληθεί κι ο εκδοτικός οίκος που το έβγαζε (Ελληνικά Γράμματα) έχει κλείσει. Μόνη λύση είναι το αγγλικό πρωτότυπο (2004), που έχει τίτλο «Cloud Atlas».