Εξαθλίωση για γέλια

«Πώς να ληστέψετε μια τράπεζα» του Σάμι Φαγιάντ.

Το Θέατρο Σκάλα έχει ξεκαθαρίσει από την αρχή της σεζόν ότι φέτος εστιάζει στην κωμωδία, αφουγκραζόμενο την ανάγκη του κοινού να ξεφύγει από τις δαγκάνες της μίζερης καθημερινότητας και να εκτονωθεί από το άγχος. Επιλέγει ωστόσο να μην παρασυρθεί σε εύκολες, εμπορικές λύσεις αλλά να καταπιαστεί με λιγότερο γνωστά αλλά έξυπνα καυστικά έργα. Ένα τέτοιο είναι και η ναπολιτάνικη σάτιρα «Πώς να ληστέψετε μια τράπεζα». 

Ο συγγραφέας Σάμι Φαγιάντ γεννήθηκε στο Παρίσι και κατάγεται από το Λίβανο αλλά συνδέθηκε όσο λίγοι με την εξέλιξη της ναπολιτάνικης παράδοσης στην κωμωδία, στα χνάρια του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο. Η υπόθεση θέλει μια λούμπεν οικογένεια να επιχειρεί να ληστέψει μια τράπεζα μέσω υπονόμου.

Ο πρωταγωνιστής- πάτερ φαμίλιας Καπέτσε, ειδικότερα όπως αποδόθηκε από τον Κώστα Καζάκα, θυμίζει έντονα τον Καραγκιόζη: φτωχός, καπάτσος, τεμπέλης, ευφυολόγος κι ετοιμόλογος, ανακατεύεται με όλα και αισθάνεται ότι περιβάλλεται από ηλίθιους. Παρά το γεγονός ότι καταντάει συχνά κουραστικό να βλέπουμε συνεχώς τους ίδιους ηθοποιούς να παίζουν διαφορετικούς ρόλους, θεωρώ ότι τη φορά αυτή το καλλιτεχνικό δυναμικό του θεάτρου έδεσε καλύτερα. 

Παράταιροι χαρακτήρες, μέλη της ίδιας εξαθλιωμένης οικογένειας με τα δικά τους ιδιαίτερα κουσούρια, βγάζουν άφθονο γέλιο με τη βοήθεια και των καταστάσεων που σκαρφίστηκε ο Φαγιάντ. Στο τέλος της ημέρας, όμως, δυσκολευόσουν να αποτινάξεις και πάλι την έντονη αίσθηση ότι το Σκάλα έχει τυποποιήσει θεματικά και καλλιτεχνικά της προτάσεις του.