Πήγα και γέμισα τα μάτια

Ακόμη χτυπάω το κεφάλι μου που οι σωματικές και πνευματικές μου αντοχές, σε μια βεβαρημένη εργασιακά ημέρα, την «επάρατη Πέμπτη», δεν μου επέτρεψαν να πάω να δω μια ταινία που αναζητούσα εδώ και χρόνια. Εννοώ φυσικά τον «Πάγο» του Ρόμπερτ Κράμερ. Το ζήτημα, βέβαια, είναι ότι μού δόθηκε η ευκαιρία. Σε μένα, αλλά και σε όλους τους κατοίκους αυτού του νησιού από τη στιγμή που κανένα φεστιβάλ δεν μου έχει διδάξει τόσα και δεν μου έχει αλλάξει την οπτική πάνω στην τέχνη όσο οι «Εικόνες και Όψεις του Εναλλακτικού Κινηματογράφου».

Η δύναμη της δράσης

Είναι μια ωραία συγκυρία που το Διεθνές Φεστιβάλ Performance Art συμπίπτει φέτος με την εξαιρετική έκθεση- εμπειρία που διοργανώνει ο Τάσσος Α. Γκέκας και το the Office με δουλειά του Αυστριακού αξιονιστή Γκίντερ Μπρους. Κι αυτό γιατί ο αξιονιστές θεωρούνται πρόδρομοι του performance art. Τόλμησαν να εργαστούν άμεσα με σώματα, αντικείμενα και περιεχόμενα του πραγματικού κόσμου, γυρίζοντας την πλάτη στα παραδοσιακά υλικά των οπτικών τεχνών.

Ερεθιστικός Τρίερ

Nymphomaniac: Vol. I & Vol. IΙ 

Τις ικανότητες του Λαρς φον Τρίερ στο μάρκετινγκ θα τις φθονούσαν και οι πιο αίλουροι διαφημιστές του Χόλιγουντ. Είναι ο τρόπος που προκαλεί εντάσεις, η ικανότητα να διχάζει σχεδόν με… ποδοσφαιρικούς όρους το κοινό, η δύναμή του να προκαλεί μια σχεδόν εμμονική, εθιστική αδημονία για την προβολή της επόμενης ταινίας του. Σε σημείο να ξεχνάς το σούσουρο που είχε προκαλέσει η προηγούμενη.

Να ‘σχωρεθούν τα πεθαμένα τους

Δεν είναι και τόσο απλό ζήτημα να πάρεις μια καθ’ όλα αγγλική κωμωδία, δομημένη πάνω σε στερεότυπα που «στολίζουν» τη σύγχρονη βρετανική αστική οικογένεια και να τη μεταφέρεις στην κυπριακή πραγματικότητα. Παρασυρμένοι από την επιτυχία της μετατροπής του «Full Monty» σε «Σώβρακless» οι θεατρικές ομάδες Όλβος και Point To Contemporary Theater το τόλμησαν.