«Θείος Βάνιας» σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ
«Οι Κύπριοι είναι ένας ‘τσεχωφικός’ λαός» μού είχε πει κάποτε ο Νίκος Χαραλάμπους, εννοώντας ότι τα έργα του σπουδαιότερου Ρώσου δραματουργού συγκινούν το θεατρόφιλο κοινό της νήσου και ότι πλέον δεν ανεβαίνουν όσο συχνά θα έπρεπε. Πίσω από τη διαπίστωση αυτή, ωστόσο, κρύβεται και κάτι άλλο: τα κοινά χαρακτηριστικά των αντιηρώων του Τσέχωφ και της συννεφιασμένης ατμόσφαιρας μέσα στην οποία δρουν με τους Κύπριους και την πνιγηρή κυπριακή πραγματικότητα. Δυστυχισμένες υπάρξεις, με χαρίσματα και ευαισθησίες, που συνήθισαν όμως τόσο να ζουν με το άσβεστο όνειρο της απόδρασης από την πλήξη, τη μοιρολατρία και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας σε παρακμή, που πια τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί να εκπληρωθεί.

