Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015

Βαριά τα ονόματα, βαριά και η παράσταση

                                   «Θείος Βάνιας» σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ

«Οι Κύπριοι είναι ένας ‘τσεχωφικός’ λαός» μού είχε πει κάποτε ο Νίκος Χαραλάμπους, εννοώντας ότι τα έργα του σπουδαιότερου Ρώσου δραματουργού συγκινούν το θεατρόφιλο κοινό της νήσου και ότι πλέον δεν ανεβαίνουν όσο συχνά θα έπρεπε. Πίσω από τη διαπίστωση αυτή, ωστόσο, κρύβεται και κάτι άλλο: τα κοινά χαρακτηριστικά των αντιηρώων του Τσέχωφ και της συννεφιασμένης ατμόσφαιρας μέσα στην οποία δρουν με τους Κύπριους και την πνιγηρή κυπριακή πραγματικότητα. Δυστυχισμένες υπάρξεις, με χαρίσματα και ευαισθησίες, που συνήθισαν όμως τόσο να ζουν με το άσβεστο όνειρο της απόδρασης από την πλήξη, τη μοιρολατρία και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας σε παρακμή, που πια τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί να εκπληρωθεί.

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2015

Συγκρατημένη «Σταχτοπούτα»


Έχοντας –τρόπος του λέγειν- εξαντλήσει το οπερατικό ρεπερτόριο του Βέρντι και του Πουτσίνι, οι διοργανωτές της όπερας αποφάσισαν να γνωρίσουν στο κοινό του Φεστιβάλ Όπερας της Πάφου και το έργο του επονομαζόμενου «κύκνου του Πέζαρο». Στις μουσικές του δόξες, ο Τζοακίνο Ροσίνι έδινε την αίσθηση ότι θα μπορούσε να συνθέσει ταιριαστή μουσική ακόμη και για… τηλεφωνικό κατάλογο. Πόσω μάλλον όταν επρόκειτο για δημοφιλή στην εποχή του παραμύθια και μύθους, τα οποία είχε και την τάση να αλλάζει τα φώτα. 

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015

Νεκροτομώντας ένα θέαμα


Ο μικρός επέμενε ότι του άρεσε και ακουγόταν κάθετος. Μάλιστα, το περιέγραφε αργότερα με συγκρατημένο ενθουσιασμό στη μητέρα και τη γιαγιά του, ειδικά τα σημεία με τα ακροβατικά και τα ζογκλερικά. Παρότι είναι ενάντια στις αρχές μου, υπέκυψα στην περιέργεια και τον ρώτησα τι κατάλαβε. Μου σέρβιρε την αναμενόμενη απάντηση: «Τίποτε. Απλά μου άρεσε». Και τότε τον ζήλεψα. Προσπάθησα να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που παρακολούθησα οποιοδήποτε θέαμα χωρίς τη νοοτροπία… νεκρόπτη. Παρηγόρησα όμως τον εαυτό μου με τη σκέψη ότι η εξέταση και ανίχνευση όλων των παραμέτρων μιας καλλιτεχνικής πρότασης που προκύπτουν από τη λυδία λίθο της σκηνής είναι εξίσου συναρπαστική.