Φρέσκια και παραδοσιακή

Δεν άργησαν οι Tat-Tnabar να σε «κλειδώσουν» στον ρυθμό τους. Το σώμα αντιδρούσε αυτόνομο, ήθελε να συντονιστεί και να τους ακολουθήσει. Το βλέμμα πότε - πότε ξεγλιστρούσε προς το μισοάδειο αμφιθέατρο και το μυαλό αναλογιζόταν αν τελικά είναι οι εύκολες αρπαχτές αυτές που έχουν μεγαλύτερη αξία, αυτές που διαμορφώνουν το αισθητήριο.

Εγώ ΔΕΝ είναι ο άλλος

Είναι αρχή μου να μην αποχωρώ πριν την ολοκλήρωση μιας παράστασης. Θέλεις από σεβασμό στην καλλιτεχνική προσπάθεια, από τακτ, από απλή περιέργεια για το «πού επιτέλους το πάει», πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να αυτομαζοχίζεται και να επιδεικνύει ιώβεια υπομονή, πίνοντας μέχρι τελευταίας γουλιάς το πικρό ποτήρι ενός ανυπόφορου θεάματος.

Το είδε με την καρδιά

«Ο Μικρός Πρίγκιπας» από τις Alpha Square & The White Angel Company.

  

Μπράβο στον Ανδρέα Αραούζο γιατί «είδε» το κλασικό έργο του Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερί όχι με τα μάτια, αλλά με την καρδιά –και μόνο έτσι μπορεί να δει κανείς σωστά, όπως θα έλεγε και ο Μικρός Πρίγκιπας. Εργάστηκε πάνω στο κείμενο με σεβασμό και δέος και αρνήθηκε να ακολουθήσει τον εύκολο, εντυπωσιοθηρικό δρόμο που θα «κλείδωνε» την προσοχή των ηλεκτρονικόπληκτων πιτσιρικάδων και κατά προέκταση την εμπορική επιτυχία της παράστασης.