Συναισθηματική απόψυξη

«Υπό το Μηδέν» του Άμπελ Θαμόρα σε σκηνοθεσία Φώτη Γεωργίδη. 

Ισόποσες δόσεις γέλιου και συγκίνησης, όπως προκύπτουν από τη συνθήκη ενός πολύ πιθανού θανάτου, προσφέρουν ο Φώτης Γεωργίδης και ο Λευτέρης Σαλωμίδης στην παράσταση «Υπό το Μηδέν». Δύο κρεοπώληδες παγιδεύονται από ληστές στον ψυκτικό θάλαμο παρέα με μια ντουζίνα σφαχτάρια και καθώς αισθάνονται την κλεψύδρα να αδειάζει και το ένστικτο της επιβίωσης να τους κυριεύει, εκδηλώνουν τα πιο δυνατά και αντιφατικά συναισθήματα και αναθεωρούν τη ζωή τους, την πράξη τους, τον ίδιο τους τον εαυτό.

Μετεκλογομανία…

«The Leftovers» - Αγγέλω Ευαγγέλου. 

Τελικά δεν πήγαν τελείως στράφι το μισό εκατομμύριο ψηφοδέλτια που ακυρώθηκαν επειδή ένας υποψήφιος είχε τη φαεινή ιδέα να χρησιμοποιήσει το λογότυπο των ρεκόρ Γκίνες. H Αγγέλω Ευαγγέλου «αξιοποίησε» μια γενναία ποσότητα από την άχρηστη χαρτούρα για να δημιουργήσει τη νέα της, εκλογόπληκτη και ενοχλητικά επίκαιρη εικαστική έκθεση. 

Συναρπαστικό, αλλά έπληξα

«Φιλονικία» του Μαριβώ σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. 

Αφού η παράσταση δίνεται στην Κεντρική Σκηνή, γιατί μας βάζουν από την πόρτα που βρίσκεται δίπλα στη Νέα; Διότι ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης σκαρφίστηκε μια μη συμβατική εισαγωγή στη φιλόδοξη «Φιλονικία» του και έμπασε τους θεατές από τα παρασκήνια, αφού πρώτα έβαλε την Καρίζ και τον Μεζρού να κάνουν αδιάκριτες ερωτήσεις στο κοινό σχετικά με το κεντρικό θέμα της απιστίας.

Γιατί τσακώθηκαν όμως;

Δεν είναι πρωτότυπο το θέμα που αγγίζει ο Ανδρέας Θωμόπουλος με τα «Παιδιά του Κάιν». Από την εβραϊκή μυθολογία, τον ελληνικό μύθο του Ετεοκλή και του Πολυνείκη, μέχρι την κατά Σαρτρ Κόλαση, που αφορά στην αναγκαστική συμβίωση με τους άλλους. Στήνει, ωστόσο, ένα συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ που βασίζεται στην εκρηκτική σχέση και την παθολογική φιλία των δύο μοναδικών χαρακτήρων. 

Εξαθλίωση για γέλια

«Πώς να ληστέψετε μια τράπεζα» του Σάμι Φαγιάντ.

Το Θέατρο Σκάλα έχει ξεκαθαρίσει από την αρχή της σεζόν ότι φέτος εστιάζει στην κωμωδία, αφουγκραζόμενο την ανάγκη του κοινού να ξεφύγει από τις δαγκάνες της μίζερης καθημερινότητας και να εκτονωθεί από το άγχος. Επιλέγει ωστόσο να μην παρασυρθεί σε εύκολες, εμπορικές λύσεις αλλά να καταπιαστεί με λιγότερο γνωστά αλλά έξυπνα καυστικά έργα. Ένα τέτοιο είναι και η ναπολιτάνικη σάτιρα «Πώς να ληστέψετε μια τράπεζα».