Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012

Αν ήταν έτσι το σινεμά


«Αν...» σε σκηνοθεσία και σενάριο Χριστόφορου Παπακαλιάτη.

«Το καλύτερο στον αυνανισμό είναι το μετά, το αγκάλιασμα» έβαζε τον εαυτό του να εκστομίζει στην ταινία «Hollywood Ending» ο Γούντι Άλεν. Η μνεία στον Αμερικανό δημιουργό δεν είναι τυχαία σ’ ένα κείμενο που αφορά την πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Κι οι ομοιότητες δεν εξαντλούνται στο ότι σκηνοθέτης, σεναριογράφος και απόλυτος πρωταγωνιστής είναι το ίδιο πρόσωπο. 

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012

Ο ατομικός μας λαβύρινθος


«Ανομβρία» των Λούκας Βαλέβσκι και Κάσια Πολ

Αυτή τη φορά η ομάδα Μίτος ξεπέρασε τον εαυτό της. Η έγνοια της να παραμείνει πιστή στην προσπάθεια αναζήτησης μιας νέας σκηνικής γλώσσας, αμφισβητώντας καθεστηκυίους θεατρικούς κώδικες και προχωρώντας πέρα από την αφήγηση, είχε ως αποτέλεσμα μια σχεδόν μυσταγωγική «εμπειρία στο χώρο».

Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012

Σκοτεινό θρίλερ δωματίου

«Ο θάνατος και η κόρη» του Άριελ Ντόρφμαν στο Σατιρικό Θέατρο.

Όταν το σκοτεινό «μεσαίωνα» μιας πολυετούς απάνθρωπης και αδυσώπητης χούντας δεν διαδέχεται η Αναγέννηση, αλλά μια «ήπια» μεταπολίτευση, εγείρεται το ερώτημα αν μια κοινωνία μπορεί να προχωρήσει αρμονικά, κρύβοντας τα ανεπούλωτα τραύματα με το φθηνό μέικαπ μιας επιβεβλημένης λήθης. Η απουσία κάθαρσης θα τα μετατρέψει σε ρωγμές μέσα από τις οποίες θα ξεχυθεί αργά ή γρήγορα μια διάπυρη μάζα συσσωρευμένης οργής με ανυπολόγιστες συνέπειες. Ο Χιλιανός συγγραφέας και αγωνιστής των ανθρώπινων δικαιωμάτων Άριελ Ντόρφμαν έχει ένα μοναδικό τρόπο να διαπραγματεύεται τις παρενέργειες του «ένοχου» παρελθόντος στο παρόν.

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Η Οδύσσεια μιας θέασης

«Οδύσσεια» σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουίλσον στο Εθνικό Θέατρο. 

Μπήκα στο Κτήριο Τσίλλερ κρατώντας τεράστιο καλάθι, ενώ χρειάστηκε να γίνουν διάφορες «αλχημείες», εν μέσω υποχρεώσεων, για να το «σκάσω», έστω για μια Κυριακή, στην Αθήνα. Το πράγμα άρχισε να στραβώνει από την αρχή: τελευταίες θέσεις στην τελευταία σειρά κι ακριβώς μπροστά μου ένας ψηλέας και μια αεικίνητη κυρία με φουντωτό μαλλί. Μετά από 3 ώρες και 10 λεπτά είχα στραβολαιμιάσει. Όμως αυτό ήταν το μικρότερο πρόβλημα. Τα κεράσια ήταν μεν ζουμερά, αλλά δεν γέμισαν το καλάθι.