Συννεφιασμένος Άτλαντας

 «Cloud Atlas» των Τομ Τίκβερ και αδελφών Γουατσόφσκι.

«Τι είναι αυτό, βιβλίο γεωγραφίας;» διερωτήθηκα όταν πριν κάμποσα χρόνια σ’ ένα καταχωνιασμένο ράφι βιβλιοπωλείου είδα ένα εξώφυλλο να γράφει «Ο Άτλας του Ουρανού». Το είχα πάρει στα χέρια, το ξεφύλλισα, συμπαντικό μυθιστόρημα, λέει, βραβευμένο στη Βρετανία. Εκείνη την ημέρα δεν μου γυάλισε, ήταν και ακριβούτσικο. Σήμερα έχει εξαντληθεί κι ο εκδοτικός οίκος που το έβγαζε (Ελληνικά Γράμματα) έχει κλείσει. Μόνη λύση είναι το αγγλικό πρωτότυπο (2004), που έχει τίτλο «Cloud Atlas».

Το βιβλίο ήρθε στην επικαιρότητα εξαιτίας της ταινίας των Άντι και Λάνα (πρώην… Λάρι) Γουατσόφσκι και Τομ Τίκβερ. Η ταινία θεωρείται σπουδαίο εγχείρημα, καθώς το βιβλίο είναι τόσο πολυσύνθετο, συνδυάζοντας παραδοσιακές και μοντέρνες αφηγηματικές τεχνικές, που χαρακτηρίστηκε «unfilmable». Ο συγγραφέας, Ντέιβιντ Μίτσελ, αγγίζει σύγχρονα και διαχρονικά ζητήματα, την παρακμή του δυτικού πολιτισμού και της επιστήμης, το δυσοίωνο μέλλον που υπόσχεται η τεχνολογική ανάπτυξη. 

Οι σκηνοθέτες επιχείρησαν να μετατρέψουν σε εικόνες το όραμά του, βγαλμένο από ένα φουτουριστικό, δυστοπικό και ιστορικό-πολιτικό εφιάλτη που εκτείνεται χρονικά από τον 19^ο μέχρι τον… 24^ο αιώνα. Φαινομενικά ασύνδετα αφηγήματα συνδέονται μεταξύ τους, με τρόπο αναπάντεχο που παραπέμπει στις επιρροές του συγγραφέα από τον Κάρλος Καστανιέδα. Η ταινία κατάφερε να αποτυπώσει το βιβλίο, αλλά ταυτόχρονα να αποστασιοποιηθεί απ’ αυτό με τους εκκεντρικούς σκηνοθέτες να έχουν την παράξενη –και οικονομική- ιδέα να βάζουν τους ίδιους ηθοποιούς σε πολλαπλούς ρόλους. Ανεξαρτήτως φύλου…