Με τα μάτια της φαντασίας

Η εμπειρία της παρακολούθησης μιας θεατρικής παράστασης με τα μάτια ερμητικά κλειστά είναι συναρπαστική. Οι υπόλοιπες αισθήσεις οξύνονται, είσαι περισσότερο συγκεντρωμένος στα ερεθίσματα που δέχεσαι και στην επεξεργασία της αισθητηριακής πληροφορίας με τις αισθήσεις που λειτουργούν.

Ακόμη κι αν ήθελε, βέβαια, το Φανταστικό Θέατρο δεν θα μπορούσε να ανεβάσει διαφορετικά το αναγεννησιακό μυθιστόρημα «Φορτουνάτος ο Κύπριος» στη συγκεκριμένη συγκυρία και χώρο, αφού το Δημοτικό Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή στη Λευκωσία είναι ακόμη υπό διαμόρφωση. Η Μαγδαλένα Ζήρα μπορεί να έχει στην άκρη του μυαλού της για το άμεσο μέλλον μια παραγωγή με βάση αυτό το γερμανικής προέλευσης κείμενο, ωστόσο στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων σκέφτηκε να δώσει μια αλλιώτικη πρόγευση για ένα μελλοντικό φιλόδοξο πρότζεκτ.

Την τελευταία 15ετία έχουν γίνει δημοφιλή στην Ευρώπη εστιατόρια που σερβίρουν τους πελάτες σε θεοσκότεινο περιβάλλον. Η ιδέα είναι ακριβώς ότι έτσι οξύνονται η γεύση και η όσφρηση. Επίσης, ο γνωστός Άγγλος σκηνοθέτης Μαξ Στάφορντ- Κλαρκ ανακοίνωσε ότι θα ανεβάσει στο απόλυτο σκοτάδι το ραδιοφωνικό μονόπρακτο του Μπέκετ «Όλοι εκείνοι που πέφτουν» στο επερχόμενο Διεθνές Φεστιβάλ Μπέκετ του Ενισκίλεν.

Η καθοριστική διαφορά των δύο αυτών παραδειγμάτων με την παράσταση του «Φορτουνάτου» είναι ότι ο θεατής δεν κάθεται σε μια καρέκλα, αλλά μετακινείται σε κάθε σκηνή, παραδομένος κάθε ένας στην καθοδήγηση μιας νεαρής εθελόντριας οδηγού. Το γεγονός αυτό, εκτός από την όξυνση των αισθήσεων επιφέρει και μια έξαρση της φαντασίας. Η βόλτα στα τυφλά μέσα σε μια περιοχή μερικών τ.μ. μπορεί να μοιάζει με περιήγηση σ’ ένα αχανές κάστρο, ή μια περιπλάνηση στα χνάρια του ήρωα σε Ευρώπη, Ασία και την πατρίδα του την Κύπρο μιας αλλοτινής εποχής. Κι αυτό, καθώς ακούς διαλόγους και ήχους, καθώς νιώθεις το πάτωμα, τα σκαλοπάτια, τους τοίχους, τον αέρα, καθώς οσφραίνεσαι κανέλα και άλλα μπαχαρικά.

Με εξαίρεση τον πρόλογο και τον επίλογο του έργου όπου με τα μάτια ανοιχτά ο θεατής είχε την ευκαιρία να βιώσει μια πιο συμβατική θεατρική εμπειρία, η παράσταση ήταν και μια «ξενάγηση» στα τυφλά σε μια θεατρική ερμηνεία για την αντίληψη του φυσικού κόσμου όταν υπολειτουργεί το σημαντικότερο αισθητικό μας σύστημα.