Θα δυσκολευόμουν να πρωτοδιαλέξω ένα απόσπασμα από το ποιητικό έργο της Φαϊζέ Οζντεμιρτζιλέρ «Πικράθηκα στα ελληνικά, πληγώθηκα στα τουρκικά» για να το παραθέσω σ’ αυτό το κείμενο. Θα προσπαθήσω λοιπόν να «παραθέσω» τη γενική εντύπωση από την παράσταση του Τουρκοκυπριακού Δημοτικού Θεάτρου που διασκεύασε, σκηνοθέτησε και ενσάρκωσε ο Γιασάρ Ερσόι.
Το ότι δυσκολεύτηκα να μπω στο κλίμα της παράστασης δεν είχε να κάνει μόνο με τη γλώσσα και το αυχενικό που κόντεψα να πάθω αναζητώντας τους υπερτίτλους στο βάθος της σκηνής. Με νωπά ακόμη τα κλαδιά ελιάς που κράδαινε ο νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης, η ατμόσφαιρα στην ασφυκτικά γεμάτη κεντρική σκηνή του Σατιρικού Θεάτρου δεν ήθελε πολύ για να μετατραπεί σε πολιτική συγκέντρωση κομμένη και ραμμένη στο μομέντουμ των ημερών. Οι διοργανωτές, βέβαια, δεν γνώριζαν το αποτέλεσμα των εκλογών όταν προγραμμάτιζαν την παράσταση και ανέθεταν στους φοιτητές του τμήματος Τουρκικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου τη μετάφραση του κειμένου στα ελληνικά. Ούτε μπορούσαν να προβλέψουν την αυθόρμητη μεν, άκομψη δε αντίδραση του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας που την ώρα της κορύφωσης των επευφημιών από το όρθιο κοινό αποφάσισε να δρασκελίσει τα συρματοπλέγματα του σκηνικού για να ασπαστεί τους συντελεστές.
Ο Ερσόι δεν ήταν «μια Κύπρος μόνος του» στο σανίδι. Το μήνυμα ήταν από μόνο του ισχυρό, ενώ παράλληλα απολάμβανε τη ζωντανή μουσική υπόκρουση από τον Ερσέν Σουρουρί, τα φορτισμένα σκηνικά της Οσλέμ Γιετκιλί και το βαριά συμβολικό φτεροκόπημα των ανήσυχων λευκών περιστεριών. Ο μοναχικός ήρωας κοντοστέκεται και παρατηρεί το θηρίο της Ιστορίας με θάρρος, αλλά και συντριβή. Ο Ερσόι άγεται από τον λόγο, που είναι αυστηρός και δηκτικός απέναντι σε όσους παρέλασαν πάνω από το τσαλαπατημένο κορμί της Κύπρου και ταυτόχρονα βρίθει από στοχαστική αυτοκριτική διάθεση.
Η ποιήτρια εκφράζει την αγάπη για την πατρίδα της με σπαραγμό, αλλά και με μια λυρική απλότητα, με ταπεραμέντο και ευαισθησία, με άνεση και πάθος. Είναι ένας λόγος φαινομενικά αθώος, αυθόρμητος, συναισθηματικός αλλά τόσο ζωντανός και εύστοχος που νομίζεις ότι φιλάει και δαγκώνει συγχρόνως.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου