Υποδειγματική διεισδυτικότητα

Τα παιδιά είναι ένα δεκτικό, αλλά και οξυδερκές κοινό. Αλίμονο σ’ αυτόν που θα προσπαθήσει να τα κοροϊδέψει με εντυπωσιοθηρικά τρικ και υπερβολικές, αλλά ανούσιες δόσεις χρωμάτων, σχεδίων και μουσικής.Η παραγωγή «Μια γιορτή στου Αλ Νουρί» δικαίωσε τον ΘΟΚ, τον συγγραφέα Φόλκερ Λούντβιχ, τον σκηνοθέτη Βασίλη Κουκαλάνι, όλους τους συντελεστές κι όσους την πίστεψαν προσφέροντας ένα ευχάριστο δίωρο σεμινάριο ηθικής, κοινωνικής και πνευματικής διαπαιδαγώγησης για παιδιά και ενήλικες, μέσω της έντιμης παρουσίασης μιας ωμής και δυσάρεστης πραγματικότητας.

Το έργο πρωτογράφτηκε πριν 32 χρόνια υπό τον τίτλο «Ein Fest bei Papadakis», με τον συγγραφέα να κακίζει την προκατάληψη των ντόπιων Γερμανών απέναντι στους γκασταρμπάιτερ, εν προκειμένω Έλληνες και Τούρκους οικονομικούς μετανάστες. Έκτοτε έχει διασκευαστεί και παρουσιαστεί από πολλά θέατρα παγκοσμίως κι έχει ανέβει στην Αγγλία με Πακιστανούς και Τζαμαϊκανούς, στη Γαλλία με Άραβες και Σενεγαλέζους, στην Αυστραλία με Βιετναμέζους και Ινδούς, στο Ισραήλ με Ρώσους και Παλαιστίνιους, στην Ελλάδα με Πέρσες και Πακιστανούς και τώρα στην Κύπρο με Σύρους και Πακιστανούς.

Είναι ενοχλητική η διαπίστωση ότι οι εποχές αλλάζουν αλλά αυτές οι πραγματικότητες παραμένουν και το μόνο που μεταβάλλεται είναι οι συσχετισμοί και οι κατευθύνσεις των μεταναστευτικών ροών, με το διεθνές οικονομικό σύστημα να αυτοτροφοδοτείται από τονσυλλογικό φόβο και την ανέχεια και να οξύνει τη μισαλλοδοξία.

Χωρίς απλουστεύσεις, το έργο αυτό αγγίζει με υποδειγματική διεισδυτικότητα, σκέρτσο και αγχίνοια ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα στην παγκόσμια ατζέντα. Με άφθονο χιούμορ και κέφι «βαραίνει» ευχάριστα τη σπογγώδη αντίληψη των παιδιών με ανθρωπιστικούς προβληματισμούς, επιφυλάσσοντας παράλληλα ένα σαφές και χρήσιμο μήνυμα και για τους ενήλικες θεατές: ότι η μετανάστευση δεν είναι μια «ανακάλυψη»μελαμψών παρίων κι ότι η προκατάληψη είναι κυρίως ζήτημα εξοικείωσης.