Ερεθιστικός Τρίερ

Nymphomaniac: Vol. I & Vol. IΙ 

Τις ικανότητες του Λαρς φον Τρίερ στο μάρκετινγκ θα τις φθονούσαν και οι πιο αίλουροι διαφημιστές του Χόλιγουντ. Είναι ο τρόπος που προκαλεί εντάσεις, η ικανότητα να διχάζει σχεδόν με… ποδοσφαιρικούς όρους το κοινό, η δύναμή του να προκαλεί μια σχεδόν εμμονική, εθιστική αδημονία για την προβολή της επόμενης ταινίας του. Σε σημείο να ξεχνάς το σούσουρο που είχε προκαλέσει η προηγούμενη.



Αφιέρωσα τέσσερις και πλέον ώρες από την ασφυκτική μου καθημερινότητα –σπαστά, μην τρελαθούμε- για να παρακολουθήσω το τελευταίο του πόνημα, όπου μια αχόρταγη 50άρα αυτοδιαγνωσμένη νυμφομανής περιγράφει σε οκτώ κεφάλαια τις ακραίες και ραγδαίες σεξουαλικές περιπέτειες της ζωής της. Και δεν τις κλαίω καθόλου, γιατί εξακολουθώ να θαυμάζω τη μοναδική ικανότητα του Τρίερ να ξύνει τα μύχια της ψυχής και να προκαλεί μια σχεδόν μεταφυσική ταύτιση με τους χαρακτήρες, που προκαλεί αμηχανία.

Παρά το γεγονός ότι δεν… τσιγκουνεύεται να δείχνει ανθρώπινες ερωτογενείς ζώνες και να παρουσιάζει σκηνές που θα σόκαραν και μπαρουτοκαπνισμένους πορνοβιομήχανους, η ταινία θα αποτελούσε μια μεγάλη απογοήτευση για οποιονδήποτε ξέμπαρκο ηδονοβλεψία ερχόταν στην αίθουσα μόνο και μόνο για να πάρει μάτι μια καλοφτιαγμένη διασημότητα. Γιατί το υπερβολικό γυμνό ή το ακραίο σεξ δεν είναι καθόλου πορνογραφικό και σίγουρα καθόλου ερεθιστικό. Δεν είναι αυτός ο στόχος του Δανού δημιουργού.

Δεν αποτελεί παρά το σκοτεινιασμένο φόντο του κάδρου στο οποίο δεσπόζει η αιώνια και ακατανίκητη ανθρώπινη μοναξιά και μια παιχνιδιάρικη διάθεση για σάτιρα των ριζωμένων ηθικών και ψυχολογικών συμπλεγμάτων που εξακολουθούν να ροκανίζουν το πνεύμα του σύγχρονου Δυτικού.

Αυτό δεν θα πάψει ποτέ να είναι η μόνιμη θεματική του.