Θύματα… θαυμάτων

«Στη χώρα των θ_υμάτων» της Ελεάνας Αλεξάνδρου. 

Οι νέοι της Κύπρου έχουν γυρίσει την πλάτη στην πολιτική. Λάθος. Έχουν γυρίσει την πλάτη σ’ αυτούς που συναποτελούν σήμερα τα γρανάζια της εξουσίας κι όσα και όπως εκφράζονται μέσα από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Και δεν υπάρχει πιο ξεκάθαρη, έντιμη και υπεύθυνη πολιτική στάση από αυτή.

Μια σοβαρή απάντηση για τα «πώς» και τα «γιατί» αυτής της στάσης θα μπορούσε κανείς να πάρει παρακολουθώντας τη χοροθεατρική παράσταση της Ελεάνας Αλεξάνδρου «Στη χώρα των θ_υμάτων». Προσωποποιώντας την Κύπρο και ξεσκονίζοντας τις πτυχές της σύγχρονης κυπριακής ταυτότητας, υπογραμμίζοντας και υπερασπίζοντας με θάρρος και χιούμορ την υποχρέωση μιας ολόκληρης γενιάς να χλευάσει και να ξεμασκαρέψει ένα πολιτικό κατεστημένο που έχει εδώ και καιρό χρεοκοπήσει – με όλες τις έννοιες της λέξης.

Ξεπροβάλλοντας κάτω από το χαλί, εκεί που δεκαετίες τώρα ανακυκλωμένες γενιές αρχόντων κρύβουν τα σκουπίδια και τις αποτυχίες τους, η νεαρή περφόρμερ και χορογράφος δηλώνει κουρασμένη από τη βροχή των αμείλικτων και αναπάντητων ερωτημάτων που μας καταμαστιγώνει και αποφασίζει να δώσει την πιο ειλικρινή και άδολη απάντηση. Για να αποδείξει ότι είναι εκ του πονηρού που κάποιοι κατηγορούν τους νέους για απάθεια, σε μια εποχή άχαρη, χωρίς προοπτική, χωρίς δικαίωμα στο όνειρο, σ’ ένα αχανές βασίλειο αναξιοκρατίας, αναξιοπιστίας, αμοραλισμού, διγλωσσίας, ανευθυνότητας και επιφανειακότητας.