Η τελευταία εντύπωση

Θεωρώ ότι η τελευταία πινελιά στον καμβά του φετινού Διεθνούς Φεστιβάλ Κύπρια ήταν και η πιο καθοριστική. Αυτή για την οποία ενδεχομένως θα θυμόμαστε τη φετινή διοργάνωση με περισσότερες θετικές παρά αρνητικές εντυπώσεις.

Ο Φώτης Νικολάου και η χοροθεατρική ομάδα X-it παρέδωσαν με το «Unravelling» μια δουλειά φτιαγμένη με μόχθο, συγκέντρωση και έμπνευση. Αλλά κι αυτό το 1% του ταλέντου που υποτίθεται ότι χρειάζεται περιχυνόταν στη σκηνή όπως η άμμος στην κορυφαία σκηνή της παράστασης.

Είναι αδύνατο να καταφέρω να περιγράψω σε όσους έχασαν αυτή την υψηλής αισθητικής πρόταση όλες τις αμφίσημες εικόνες και τα συναισθήματα που εκτοξεύονταν σαν καταπιεσμένη λάβα από τη σκηνή και απελευθέρωναν το βλέμμα του θεατή.

Όλες οι πτυχές της δράσης (κίνηση, μουσική, σκηνικό, φωτισμοί) έμοιαζαν να έχουν μελετηθεί και δουλευτεί για χρόνια, να έχουν αυτοκριτικά ωριμάσει. Οδηγούσαν σε μια τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο φορμαλιστικό και το άναρχο.

Μέσα στα ερείπια, ανάμεσα στις ρωγμές, οι άνθρωποι παλεύουν να επιβιώσουν, να αναδομήσουν, να επικοινωνήσουν, να φορτιστούν υπαρξιακά, να αναζητήσουν νόημα σε ένα βίο ολοένα ανηφορικό, που τους φθείρει, ανατρέπει συνεχώς όσα θεωρούν θέσφατα και τους περιχαρακώνει καθώς τους ωθεί με βία προς το μέλλον: μια σπουδή πάνω στην ύπαρξη και πάνω στη φιλοσοφία της Ιστορίας.