Δεν
άργησαν οι Tat-Tnabar να σε «κλειδώσουν» στον ρυθμό τους. Το σώμα αντιδρούσε
αυτόνομο, ήθελε να συντονιστεί και να τους ακολουθήσει. Το βλέμμα πότε - πότε
ξεγλιστρούσε προς το μισοάδειο αμφιθέατρο και το μυαλό αναλογιζόταν αν τελικά
είναι οι εύκολες αρπαχτές αυτές που έχουν μεγαλύτερη αξία, αυτές που
διαμορφώνουν το αισθητήριο.
Δεν πειράζει όμως που δεν ήρθαν –αυτοί έχασαν. Οι λίγοι και καλοί που είχαν την τύχη να πειστούν από την πρόταση «Tradition Reloaded» κοινώνησαν μια ενδιαφέρουσα πρόσληψη της κυπριακής μουσικής παράδοσης, σε μονοπάτια όπου συναντά ήχους και ρυθμούς μπόσα νόβα, τανγκό, μπολερό.
Ένα
πρώτο κρύωμα ίσως να ήρθε από τη θεατρική είσοδο του Απόστολου Αποστολίδη
(εμπνευστή και σκηνοθέτη της πρότασης) στο όλο δρώμενο. Ο Αποστολίδης
επιχείρησε εμβόλιμες δραματοποιημένες απαγγελίες επιλεγμένων ποιημάτων του
Κώστα Μόντη για να συνοδεύει τη μουσική που πήγαζε από τα ασυνήθιστα,
αυτοσχέδια και ανακυκλώσιμα όργανα και τις φωνητικές ακροβασίες των Tat-Tnabar.
Με
την ώρα όμως αυτές οι αφηγητικές «γέφυρες» άρχισαν να λειτουργούν και να
ακολουθούν τους καλλιτέχνες. Σημαντική η συνεισφορά του Γιώργου Λάζογλου που με
τους φωτισμούς του συνέτεινε στο να «κουμπώσει» η παράσταση -έστω οριακά- στο
αμφιθέατρο, καθώς από τη φύση της ίσως να ταίριαζε περισσότερο σε πιο
«μαζεμένους» χώρους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου