Από την ασάφεια στο τίποτα

Θα θυμόμαστε την τρέχουσα θεατρική σεζόν ως τη «Χρονιά του PLAY», εκτός κι αν έρθουν κι άλλες, καλύτερες χρονιές, με ακόμη πιο ωραία έργα, που θα μας κάνουν να την ξεχάσουμε. Παρακολουθώντας -έστω και λίγο πριν κατέβει- την παράσταση με το έργο του Κώστα Μαννούρη «Απόψε θα πετάξω την τέφρα σου» καταλαβαίνεις από την πρώτη κιόλας σκηνή γιατί ο ΘΟΚ πρόλαβε ν’ «αρπάξει» το συγκεκριμένο έργο πρώτο-πρώτο.

Ένας υψηλής λογοτεχνικής και δραματουργικής αξίας μονόλογος, γραφή που αποπνέει θεατρική μαγεία, έργο που δικαιώνει το είδος του μονολόγου. Γραμμένο με αυτοπεποίθηση τέτοια που όταν αναλογίζεσαι ότι ο συγγραφέας είναι πρωτάρης, αγγίζει τα όρια της θρασύτητας –που δεν έκαψε ο κλίβανος.

Με μαεστρία, ένστικτο και γνώση καταξιωμένου δραματουργού ο Μαννούρης δίνει την ευκαιρία στην καλλιτεχνική ομάδα να «κεντήσει» πάνω στα φτερά της πεταλούδας.

Η Μαγδαλένα Ζήρα αποτύπωσε ιδανικά το σύμπαν, με λυμένα τα χέρια από τη δομή και την ατμόσφαιρα του κειμένου, αλλά και τα υπόλοιπα υψηλής ποιότητας υλικά: τα εξαιρετικό εικαστικό περιβάλλον (Γιώργος Χιώτης, Παναγιώτης Μηνά) και μια Αννίτα Σαντοριναίου βγαλμένη από τη φαντασία του συγγραφέα.

Ένας μονόλογος -που ουσιαστικά είναι διάλογος- μιας προδομένης γυναίκας, που κάνει έναν αυστηρό απολογισμό της ζωής της μπροστά από την τεφροδόχο του άντρα της, επιζητώντας να περάσει από την ασάφεια στο τίποτα.

* Η πρωταγωνίστρια αφιέρωσε την παράσταση της Πέμπτης στη μνήμη του Ανδρέα Μουσουλιώτη τηρώντας μαζί με το κοινό ενός λεπτού σιγή.