Η Αναγέννηση μέσα μας

Είναι ίσως η σημαντικότερη εικαστική διοργάνωση της χρονιάς. Κι αυτό εξαιτίας της ισχυρής αύρας, της ενέργειας και των συμβολισμών που αναδίδει σε σχέση με το χώρο και το πλαίσιο που τη φιλοξενεί και τη σχεδόν αναδιοτελή συμβολή των συμμετεχόντων καλλιτεχνών. 

Με μια τίμια, ανατρεπτική, όσο και επίπονη στην πραγματοποίησή της πρόταση οι 16 καλλιτέχνες της έκθεσης «Othello- Rebirth», που άνοιξε το προηγούμενο σαββατοκύριακο, πέτυχαν πάνω απ’ όλα να δώσουν το απαραίτητο έναυσμα στην Πάφο ενόψει του 2017.


Μέσα σ’ ένα όχι απλώς ερημωμένο, αλλά σχεδόν μισογκρεμισμένο πρώην κινηματογράφο, που από ένα «πολεοδομικό πραξικόπημα» απετράπη η μετατροπή του σε καμπαρέ, οι καλλιτέχνες, υπό την αφοσιωμένη επιμέλεια του Γιάννη Σακέλλη, έφεραν εις πέρας το ακατόρθωτο: άγγιξαν και ερέθισαν τη σχεδόν αποδημάσασα ψυχή του κτηρίου και κατά προέκταση της ίδιας της πόλης.

Ένα πυκνόρρευστο μείγμα συσσωρευμένων συναισθημάτων και αισθητικά καθορισμένων συνθηκών διαμόρφωσης αναζωoγονητικών αναμνήσεων κατέκλυσε κάθε γωνιά του μέχρι πρότινος κινηματογράφου Οθέλλος - ή Αττικόν- αποθεώνοντας την αδάμαστη δύναμη της δημιουργικής ορμής.

Με αναφορά στον κατά Μικελάντζελο Πιστολέτο «Τρίτο Παράδεισο», πρότειναν μια σύνολη ενοποιημένη εμπειρία που εμπεριέχει προσωπικές ανησυχίες και ατομικό κάματο, με επίκεντρο τον όρο «Αναγέννηση». Με την έννοια της επαναξιολόγησης, της αναδιαμόρφωσης και της επανεκκίνησης. 

Ακριβώς ό,τι χρειάζεται, δηλαδή, η Πάφος και αποτελεί μέρος εκείνης της λανθάνουσας δυναμικής την οποία διέκρινε η επιτροπή επιλογής που την επιβράβευσε με το χρίσμα του 2017.

Κι όλα αυτά με μηδαμινή οικονομική βοήθεια. Εντούτοις, «δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει.» Έτσι δεν είναι Οδυσσέα Ελύτη;