Σαν να ωρίμασε απότομα

Η φετινή διοργάνωση της όπερας της Πάφου ήταν διαφορετική από τις προηγούμενες κι αυτό δεν είχε μόνο να κάνει με την πρωτοφανή επιλογή κωμικής όπερας, ούτε με τη συμμετοχή της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου, που παρεμπιπτόντως επιβεβαίωσε την αλματώδη της εξέλιξη τα τελευταία χρόνια. Η σκιά της κρίσης έπεφτε βαριά πάνω από το κάστρο της Πάφου, προκαλώντας και η αγωνία ήταν έκδηλη σε διοργανωτές και παριστάμενους για το παρόν και μέλλον του θεσμού.

Εντούτοις, μπορεί να χρειάστηκαν αρκετά χρόνια αλλά το φεστιβάλ όπερας μοιάζει να έχει επιτέλους ωριμάσει, να πατάει καλύτερα στα πόδια του και να δικαιολογεί τον παιδευτικό χαρακτήρα του, να προτάσσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, να αποκτά διεθνές γόητρο. Το εμφανώς λιτό σκηνικό, το πιο λιτό στην ιστορία του PAFC και η χαμηλότονη ενδυματολογική επιλογή, αρχικά ξένιζαν όσους είχαν συνηθίσει στις ζωηρές και επιδεικτικές προτάσεις των προηγούμενων χρόνων.

Εστιάζοντας, όμως, στο καλλιτεχνικό μέρος γρήγορα κανείς συνειδητοποιούσε ότι αυτή η πιο μαζεμένη, μινιμαλιστική προσέγγιση προσέδιδε τη χροιά του ειδυλλιακού στον όλο θεσμό, που έμοιαζε να θέλει επιτέλους να αποκτήσει τη δική του ταυτότητα, σε αντίθεση, μάλλον, με τις πολυδάπανες εξτραβαγκάντσες των προηγούμενων ετών.

Η Opera Futura της Βερόνας στάθηκε στο ύψος της, το ίδιο και οι πρωταγωνιστές που συνέβαλαν στην παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου θεάματος, που δεν κούρασε τους θεατές, οι οποίοι επωφελήθηκαν από τις αισθητά χαμηλές τιμές των εισιτηρίων για να σημειώσουν μια ικανοποιητική προσέλευση για τα δεδομένα της εποχής.